Iriscopie

Iriscopie is ‘ogendiagnostiek’.

In iriscopie bekijken wij de ogen met een microscoop. Op die manier kunnen tekens, kleurpigmenten en structuren in de iris worden gevonden en beoordeeld. Ogendiagnostiek beziet, naast de tekens in de iris, ook de tekens op het oogwit, de vorm van de pupil en vlak om de ogen gesitueerde huidverkleuring. De iris, ook wel regenboogvlies genoemd, is het projectieveld van het autonome of het vegetatieve zenuwstelsel.

Dit deel van het menselijk zenuwstelsel verzorgt de onwillekeurige lichaamsfuncties zoals spijsvertering, bloedsomloop, ademhaling, de stofwisseling in het algemeen en de endocriene klieren. Het omvat twee werkingsgebieden, die van de (nervus) sympaticus en die van de parasympaticus, welke elkaar onder normale omstandigheden in evenwicht houden.

Iriscopie
Dit zenuwstelsel vertaalt de tekenen in het lichaam door ze zichtbaar te maken in de iris. De intensieve verbindingen met alle cellen, klieren en organen in het hele lichaam zijn daarbij van grote waarde. Elk mens is uniek en vertoont in de ogen geërfde en verworven tekens. Het met elkaar in verband brengen en interpreteren van die signalen vergt veel kennis van de onderzoeker, arts of therapeut. De uitleg van de tekens en het plaatsen daarvan in het geheel van het gezondheidsbeeld van een mens vereist een lange opleiding en veel oefening en bijscholing om tot een zorgvuldige beoordeling te komen.